www.tsipouro.org

Playlist Μαΐου (2009), AC/DC, 28-05-2009, OAKA

2009-06-04T13:03:00.001+03:00

Δισκογραφία AC/DC για ευνόητους λόγους!

Να και τι σκεφτόμουν την επόμενη μέρα του live:
Μετά από 2 γουλιές φραπέ, άρχισα να σκέφτομαι πιο ψύχραιμα τα πράγματα. Προσωπικά, δε γουστάρω πανικό και τεράστια live. Πάντα περνούσα καλύτερα συναυλίες σε στυλ saxon κτλ. Σε κάτι metallica, maiden, rockwave... μπορεί οι μπάντες να έπαιζαν καλά, αλλά δεν το διασκέδαζα το ίδιο.

Χτες η όλη φάση ήταν τελείως διαφορετική. Ήταν live έξω από οτιδήποτε έχουμε δει στην ελλάδα κ άξιζε πέρα για πέρα. Επαγγελματική εκτέλεση, τρελλό show, συναυλιακή μουσική, ακόμη και η σκηνοθεσία άψογη και φυσικά έβλεπες τους AC/DC όπως τους έχεις μάθει από τα videoclips. Ο μπαρμπα-brian να ερμηνεύει όπως κ πριν 20 χρόνια με το κλασσικό αλήτικο στυλάκι, ο φευγάτος angus και o πιο συμμαζεμένος malcolm, ακριβώς όπως τους έχουμε μάθει από παλιά. Ξέρω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις τα λόγια είναι φτώχεια, οπότε δε θα μακρυγορήσω. Μόνο κλείνοντας θα πω ότι οι AC/DC με τέτοιες εμφανίσεις διδάσκουν στους συναδέλφους τουs ότι πραγματικά "it's a long way to the top if you wanna rock'n'roll". Ο νοών νοείτω...

Ross the Boss - Storrmbringer, Stage, Larissa 10-05-2009

2009-05-20T21:59:00.006+03:00

Πού χρόνος για "αναλύσεις". Τελοσπάντων, μία στα γρήγορα που έχω ήδη έτοιμη:

Storrmbringer (όχι δεν είναι ορθογραφικό λάθος): Power με επικές πινελιές, παρουσίασαν οι βολιώτες, χωρίς πολλά φρου φρου κι αρώματα (βλέπε πλήκτρα) - όπως πρέπει δηλαδή. Ξεχώρισα τα κομμάτια που απέφευγαν τις ψιλές νότες - προσωπικό γούστο - αν κ φανερά ο τραγουδιάρης τους τις αποζητά ... Πολύ ωραίο το ομώνυμο και ένα ακόμη που τόνισαν ότι είναι καινούριο (μην περιμένετε τίτλο, δε φημίζομαι για τη μνήμη μου).

Ross the Boss: Πρέπει να σημειώσω ότι το New Metal Leader δε μου έκανε και φοβερή εντύπωση, αλλά ούτως ή άλλως η παρουσία σε τέτοια live "επιβάλλεται" και για ιστορικούς λόγους. Ισορροπημένο set list ανάμεσα σε δικά του και Μanowar. Από Μanowar - που ενδιαφέρει και τους περισσότερους - ακούστηκαν τα Shell Shock, Gloves of Metal, Thor, Hail to England, Hail and Kill, Kill with Power, ενώ από δικά του ξεχώρισα τα Death and Glory, We Will Kill, May the Gods Be With You, Constantine's Sword. Πολύ καλός ο μπαρμπα-Ross αλλά περίμενα να παίξει κανα μισαωράκι ακόμη. δεν πειράζει, όμως, τουλάχιστο κοιμηθήκαμε στην ώρα μας .

Τέλος, να σημειώσω ότι για άλλη μια φορά το stage είχε αρκετά καλό ήχο - τηρουμένων των αναλογιών. Τα αντίστοιχα μέρη στην Αθήνα, τόσο δύσκολο είναι να βγάλουν μια υποφερτή ηχητική ποιότητα ώστε να μη βουΐζουν τα αυτιά μας μετά από κάθε live?

Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι ευγενική προσφορά του Tyler.

Playlist Απριλίου (2009)

2009-05-20T21:53:00.003+03:00

Spitfire - Spitfire
Spitfire - Die Fighting
Ross the Boss - New Metal Leader
Wyzard - Knights of Metal
Ostrogoth - Ecstasy and Danger
AC /DC - High Voltage

Playlist Μαρτίου (2009)

2009-04-09T20:00:00.003+03:00

Axel Rudi Pell - Tales of the Crown
AC DC - Black Ice
Manilla Road - Mystification
Blackfoot - Siogo
Heavy Load - Stronger than Evil
Titan Force - Winner / Loser

Playlist Φεβρουαρίου (2009)

2009-03-11T20:20:00.002+02:00

Battleroar - To Death and Beyond
Sabaton - The Art of War
Malediction - Condamnes
W.A.S.P. - Headless Children
Manowar - Sign of the Hammer
Zar - Live Your Life Forever

Playlist Ιανουαρίου (2009)

2009-02-06T19:28:00.002+02:00

Tyrant - Legions of the Dead
Κόκκαλο - Κόκκαλο 2
Chastain - The Voice of the Cult
Gorky Park - Gorky Park
Ruthless - Discipline of Steel
Sortilege - Sortilege

Playlist Δεκεμβρίου (2008)

2009-01-15T13:33:00.002+02:00

Grim Reaper - Rock You to Hell
Lethal - Poison Seed
Witchkiller - Day of the Saxons
Riot - Born in America
Stormwitch - Walpurgis Night
John Norum - Total Control

Metal from Hellas

2009-01-13T19:49:00.003+02:00

Metal from Hellas

Αξιόλογη προσπάθεια του κιθαρίστα Νίκου Παπακώστα (Convixion/Strikelight) να αποτυπώσει την πορεία της Ελληνικής Metal σκηνής κατά τις δεκαετίες '80, '90 και '00, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον κυρίως στον κλασσικό heavy metal ήχο. Όσοι "πιστοί" του συγκεκριμένου χώρου, όσοι μεγαλώσατε και θέλετε να θυμηθείτε τα παιδικά σας χρόνια, όσοι στην τελική γουστάρετε μουσικές που γίνονται τρόπος ζωής, επιβάλεται να το παρακολουθήσετε. Οι υπόλοιποι που θεωρείτε το heavy metal πολύ βάρβαρο και τσουβαλάτο για το μέσο αυτί και πολύ στενόμυαλο για τον μέσο intelectual της κωλάρας που νομίζει ότι οι S.O.A.D. είναι οι νέοι μεσσίες, ότι το 90% από τις stoner μπάντες έχουν λόγο ύπαρξης, ότι το Lateralus των Τοοl είναι το κορυφαίο metal album όλων των εποχών ή ότι οι Nevermore είναι αδικημένη μπάντα, καλύτερα να το αποφύγετε.
(η τελευταία πρόταση είναι παράφραση χύμα δισκοκριτικής ενός φίλου που τα λέει πάντα στα ίσια :Ρ )

Playlist Νοεμβρίου (2008)

2008-12-09T13:28:00.002+02:00

Νέα album και λίγος χρόνος αυτό το μήνα:
Guns 'n' Roses - Chinese Democracy
Kreator - Hordes of Chaos
ήταν και αυτά που μονοπώλησαν τις λίγες ώρες που λειτούργησαν τα ηχεία...

Playlist Οκτωβρίου (2008)

2008-11-04T19:02:00.002+02:00

Bathory - Blood on Ice
Necromantia - Scarlet Evil Witching Black
Dimmu Borgir - Stormblast
Atheist - Piece of Time
Palass - Queen of the World
Tokyo Blade - Tokyo Blade

Battleroar - Convixion, Souita Art Cafe, Trikala, 11-10-2008

2008-10-09T18:43:00.012+03:00

Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω με λίγη γκρίνια. Καταρχήν, όταν έμαθα για την ημερομηνία που συζητούνταν να γίνει το live, χάρηκα γιατί επιτέλους θα έβλεπα μια συναυλία Σάββατο, χωρίς το άγχος και τους περιορισμούς της εργάσιμης μέρας. Η αναγραφόμενη ώρα στην αφίσα όμως μου χάλασε τα σχέδια. Είναι δυνατό Σάββατο βράδυ να ξεκινάει ένα live από τις 19:00? Η δικαιολογία (να ανοίξει δηλαδή το bar κανονικά μετά τις 22:00) τελείως άκυρη. Ακόμη και τα "καλύτερα" σαββατόβραδα το μαγαζί δε φτάνει ούτε το μισό από τον (λιγοστό είναι η αλήθεια) κόσμο που μάζεψε η συναυλία. Τα παιδιά καθυστέρησαν όσο μπορούσαν, αλλά κατά τις 8 παρά, έπρεπε να ξεκινήσουν. Τελοσπάντων...

Πρώτοι, λοιπόν, στη σκηνή οι Convixion, οι οποίοι παρουσίασαν το σετάκι τους - με τα γνωστά και μη εξαιρετέα κομμάτια - περίπου για ένα 45λεπτο. Γενικά, άνετοι, πορωτικοί και χαβαλέδες με σχετικά καλό ήχο τηρουμένων των αναλογιών. Μην ξεγελαστεί κανείς όμως από τη χαβαλεδιάρικη διάθεση που αποπνέουν. Η μουσική τους είναι αρχιδάτο και κοφτό thrash βγαλμένο απευθείας από τη δεκαετία του '80, όπως πρέπει να παίζεται. Τρώνε άνετα για πρωινό κάτι τυπάκια που νομίζουν ότι εκσυγχρονίζουν τη μουσική παίζοντας "προοδευτικά" και έχουν γίνει και ονόματα.

Για τους Battleroar οι εντυπώσεις μου, από το 2003 που κυκλοφόρησαν το ομώνυμο album ήταν πάντα οι καλύτερες. Παρόλο, που λίγο ο στρατός, λίγο οι μετακομίσεις από πόλη σε πόλη, λίγο το καινούριο ξεκίνημα στη δουλειά, με είχαν οδηγήσει στο να χάσω τα ίχνη τους στη συνέχεια το νέο τους album με επανέφερε στην τάξη. Οι προσδοκίες που δημιούργησαν όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν και από την απόδοσή τους στη σκηνή. Φοβερό live, πιστεύω μας άφησε όλους ικανοποιημένους. Εξαιρουμένου του κακού ήχου στο πρώτο κομμάτι (πολλά πρίμα και θαμμένη φωνή), ο οποίος διορθώθηκε αρκετά με έγκαιρες παρεμβάσεις από θαμώνες, η βραδιά ήταν ιδανική. Ενδεικτικά το σετάκι τους (σίγουρα δεν τα θυμάμαι όλα σωστά, βέβαια) ήταν: Wrathforge, Dragonhelm, Finis Mundi, Hyrkanian Blades, Oceans of Pain, Born in the 70s, Warlord of Mars, Death Before Disgrace, Victorious Path, Morituri Te Salutant, Siegecraft, Reforge the Sword, Battleroar, Vampire Killer.

Τέλος, να σημειώσω ότι στο χώρο μέτρησα 60 άτομα όλα κι όλα. Αρκετά λίγος κόσμος κατά τη γνώμη μου για τόσο καλό live και σχετικά με τις προηγούμενες συναυλίες. Δικαιολογία σίγουρα αποτελεί η ώρα διεξαγωγής, η αρκετή καθυστέρηση στην κυκλοφορία της αφίσας, όπως και το ότι δεν αναρτήθηκε σε γειτονικές πόλεις και το γεγονός ότι πολλοί έλλειπαν λόγω σπουδών.

Convixion με Στέλιο στο μικρόφωνο

Battleroar

Καμμένοι

Videos: Battleroar - Battleroar , Convixion - Drink Metal

Playlist Σεπτεμβρίου (2008)

2008-10-02T19:08:00.002+03:00

Shakra - Power Ride
Overkill - Feel the Fire
Marauder - Face the Mirror
Running Wild - Death or Glory
Saxon - Crusader
Children of Bodom - Follow the Reaper

Playlist Αυγούστου (2008)

2008-09-03T20:30:00.003+03:00

Hardcore Superstar - Hardcore Superstar
Manowar - Sign of the Hammer
Giuffria - Giuffria
Twisted Sister - Come Out and Play
Black Sabbath - Heaven and Hell
Annihilator - King of the Kill

Playlist Ιουλίου (2008)

2008-08-06T22:35:00.002+03:00

Crash Diet - Rest in Sleaze
Axel Rudi Pell - Mystica
Kiss - Hot in the Shade
Stormwarrior - Heading Northe
Warlord - Deliver Us
Megadeth - Rust in Peace

Μουσική Ροκ

2008-07-23T11:54:00.006+03:00

Πίσω στο 1991, ήμουν στην 1η Γυμνασίου τότε, θυμάμαι ότι μας είχαν μοιράσει κάποια έντυπα από τη μητρόπολη σχετικά με τη μουσική "ροκ" και τη σχέση της με το σατανισμό. Αρκετά πριν συμβούν τα γεγονότα της Παλλήνης, αλλά ακολουθώντας τη μαζική υστερία της δεκαετίας του '80 στις ΗΠΑ εναντίον του Heavy Metal (όπως πάντα με διαφορά φάσης στη χώρα μας), δεν ήθελε και πολύ η εκκλησία για να κυκλοφορήσει ένα, ως συνήθως, άκρως "επιστημονικό" σύγγραμμα, ώστε να προστατεύσει την αθώα νεολαία από αυτά τα ανοσιουργήματα. Φυσικά, σε αυτή την ηλικία και ειδικά στην επαρχία, οι περισσότεροι είχαμε από μηδαμινή έως ελάχιστη σχέση με το rock και τα πρακλάδια του. Μου 'ρχονται στο μυαλό σήμερα, κάτι αμυδρές εικόνες του Alice Cooper ή η μελωδία του Enter Sandman ή το The Number of the Beast, αλλά ως εκεί. Το εν λόγω βιβλιαράκι από την άλλη, περιείχε μια πλειάδα ονομάτων και συγκροτημάτων (πολλά από αυτά μεταφρασμένα στα ελληνικά!) τα οποία, βεβαίως, έκραζε, αλλά χωρίς να το ξέρει, τα έκανε γνωστά σε ένα κοινό που μπορεί ποτέ να μην τα ανακάλυπτε. Στο υποσυνείδητό μου πέρασαν εικόνες, εξώφυλλα και στίχοι κάποιων KISS, Megadeth, Sepultura, Destruction, King Diamond, Demon, Def Leppard, Helloween, Manowar και πολλών άλλων. Μπορεί τότε να μας είχε προξενήσει κάποιο φόβο, αλλά ταυτόχρονα δημιουργήθηκε και περιέργια, με αποτέλεσμα να αρχίσει σιγά σιγά η εξερεύνηση του μαγικού αυτού μουσικού χώρου.

Περιττό να αναφέρω ότι το βιβλίο, έβγαζε πολύ γέλιο, αν το διάβαζε κάποιος σχετικός με το θέμα. Δυστυχώς, με το πέρασμα του χρόνου χάθηκε και ξεχάστηκε. Πριν μερικά χρόνια, δεν ξέρω για ποιο λόγο, θυμήθηκα την ύπαρξή του και άρχισα μια έρευνα ανάμεσα σε συμμαθητές και φίλους για την ανεύρεσή του αλλά μάταια. Κανείς δεν το είχε κρατήσει. Τελευταία είχα χάσει τις ελπίδες μου, γιατί δεν θυμόμουν ούτε τον τίτλο, ούτε ποια μητρόπολη το είχε εκδόσει.

Ευτυχώς, στην εποχή του διαδικτύου, όλα μπορούν να βρεθούν. Στο forum, www.electricrequiem.com, κάποιοι "άγιοι" χρήστες είχαν τη γενναιοδωρία να μοιραστούν με τους υπόλοιπους το link όπου μπορεί κανείς να το κατεβάσει. Επειδή, είναι κρίμα να χαθεί τέτοιο διαμαντάκι, το παραθέτω κι εγώ εδώ με την παράκληση όποιος το κατεβάσει να το μοιραστεί με όσους περισσότερους μπορεί.

http://rapidshare.com/files/131568349/rok.pdf

Βοήθειά μας...

5th Rocking Under the Rocks, Kalabaka, 11,12,13-07-2008

2008-07-18T21:43:00.007+03:00

Ουσιαστικά, η μόνη μέρα που μπορώ να σχολιάσω πλήρως είναι το Σάββατο, γιατί είναι και η μόνη που παρακολούθησα ολόκληρη. Παρόλο που το συγκεκριμένο φεστιβάλ πραγματοποιείται επί 5 συναπτά έτη, δεν είχε τύχει να παραβρεθώ ούτε μια φορά. Και φέτος μάλλον θα γινόταν το ίδιο, αν δεν εμφανιζόταν τη δεύτερη μέρα οι Dakrya από την Αθήνα, των οποίων ο μπασσίστας είναι φίλος. Οφείλω να παραδεχθώ ότι έσφαλα που δεν είχα δώσει σημασία στη διοργάνωση τα προηγούμενα χρόνια. Άψογη οργάνωση, τήρηση του προγράμματος, καλός χώρος και σκηνή, φοβερός ήχος και παγωμένη μπύρα. Σε όλα αυτά προσθέστε και το γεγονός ότι η είσοδος είναι δωρεάν, με αποτέλεσμα το θέατρο να γεμίσει όλες τις μέρες, και έχουμε μια διοργάνωση που θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους Δήμους της χώρας που θέλουν να προβληθούν και να προσελκύσουν επισκέπτες.

Στο ενδιαφέρον κομμάτι της βραδιάς, λοιπόν, δηλαδή τις μπάντες. Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Abnormality, το μόνο τοπικό συγκρότημα της ημέρας. Εντάξει, δικαίωμα του καθενός να παίζει ό,τι γουστάρει και να περνάει όμορφα. Επίσης, σε όλες τις περιπτώσεις πρέπει να αναγνωρίζεται η προσπάθεια αλλά και οι δυσκολίες που συναντούν τέτοια σχήματα στην επαρχία. Το θέμα, όμως, είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται πολύ δουλειά ακόμη. Πρόβες, πολλές πρόβες και νομίζω απαραίτητη θα ήταν μια νέα φωνή. Κατά τα άλλα είναι αρκετά μικροί και έχουν όλο το χρόνο να βελτιωθούν. Λογικά θα εμφανιστούν και του χρόνου, οπότε θα φανεί η εξέλιξή τους.

Ακολούθησαν οι Dakrya. Ήξερα ότι το ατμοσφαιρικό black/death που παρουσιάζουν δεν είναι ακριβώς το φόρτε μου, αλλά τουτοι εδώ με εξέπληξαν ευχάριστα. Αρκετά δουλεμμένες συνθέσεις τα δικά τους κομμάτια με ισορροπία ανάμεσα στα brutal και τα μελωδικά σημεία και τα πλήκτρα να δίνουν μια κολασμένη ατμόσφαιρα. Να προσθέσω ότι ερμήνευσαν μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή στο A Tout Le Monde (Megadeth). Σίγουρα θα προτιμούσα πιο πολλά brutal φωνητικά (λόγω εντελώς προσωπικού γούστου), αλλά πιστεύω ότι όσοι αρέσκονται στο συγκεκριμένο στυλ θα τους βρουν άκρως ενδιαφέροντες. Τελειώνοντας να αναφέρω και τις ωραίες γυναικείες παρουσίες της μπάντας στα πλήκτρα και στη φωνή, πράγμα ασυνήθιστο για μπάντα από το χώρο του metal (εντάξει, ίσως πιο συνηθισμένο στον ατμοσφαιρικό χώρο, αλλά αφού έκαναν εντύπωση στο κοινό πρέπει να το αναφέρω :Ρ ).

Για τους Γυμνά Καλώδια, δεν έχω να πω πολλά. Σίγουρα "το κατέχουν το τόπι" και το στήσιμό τους ήταν αρκετά επαγγελματικό, αλλά το ελληνόφωνο "ροκ" τύπου Δυτικές Συνοικίες που παρουσίασαν, δε με συγκινεί διόλου.

Headliners για την ημέρα οι Cube. Φάνηκαν πολύ καλοί από εκτελεστικής άποψης και ξεσήκωσαν ένα μέρος του κοινού, ίσως περισσότερους από τις προηγούμενες μπάντες. Αλλά, δεν ξέρω γιατί, αυτό το stoner μου κάθεται στο λαιμό. Το βρίσκω αφόρητα βαρετό μετά τα πρώτα 10 λεπτά, οπότε πέρασα το υπόλοιπο της βραδιάς σε κάποιο σημείο όπου η μουσική δεν ήταν τόσο ενοχλητική.

Η βραδιά έκλεισε όμορφα στο πάρτυ του διοργανωτή για τις μπάντες, σε τοπικό bar.

Την επόμενη πήγα μόνο και μόνο από περιέργεια για τους Locomondo, αλλά λόγω της ακύρωσης των Medoyssa, πρόλαβα ένα απολαυστικό show της Τζέην Σαμπανίκου σε τζαμμάρισμα με τους Cube σε μια προσπάθεια να καλυφθεί το χρονικό κενό. Oι Locomondo ήταν οι γνωστοί χαβαλετζήδες και φαντάζομαι αντάμειψαν το κοινό τους, που ήταν πολύ περισσότερο από τις υπόλοιπες μέρες (παρόλο που το θέατρο ήταν γεμάτο Παρασκευή και Σάββατο). Προσωπικά δεν ενθουσιάζομαι, ούτε όμως με αφήνει αδιάφορο η ευχάριστη ατμόσφαιρα που δημιουργούν.

Στα highlights της διοργάνωσης ήταν η παρουσία της Τζέην ως οικοδέσποινας, της οποίας η άνεση και η επικοινωνία με το κοινό ανέβασε όλο το φεστιβάλ. Ελπίζω να τη δούμε και του χρόνου. Επίσης, τα ανοίγματα της Έλενας Μαλάμου και τα τζαμμαρίσματα πριν τους Locomondo ήταν συμπαθητικά. Στα αρνητικά της διοργάνωσης, η ελλειπής εκπροσώπηση metal συγκροτημάτων. Μόνο δύο (Dakrya και Roxy Bitch) από τα συνολικά δώδεκα του φεστιβάλ είναι μάλλον λίγα, ειδικά όταν πρόκειται για ένα στυλ που "παράγει" ακόμη. Ίσως, μία από τις τρεις μέρες θα έπρεπε να αφιερωθεί αποκλειστηκά σε metal σχήματα. Τέλος, αμήχανο ήταν το σχετικά στατικό κοινό που παρακολουθούσε live σαν να βρίσκεται σε θεατρική παράσταση.

Def Leppard - Whitesnake, live at Karaiskaki, Peiraias, 01-07-2008

2008-07-11T22:41:00.007+03:00

Προσωπικά σε live τέτοιων ονομάτων, πηγαίνω κυρίως για ιστορικούς λόγους, χωρίς να έχω μεγάλες απαιτήσεις. Ειδικά όταν πρόκειται για τους Def Leppard που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη χώρα μας, αλλά και τους Whitesnake τους οποίους, κακώς, παρέβλεψα τις προηγούμενες φορές που εμφανίστηκαν εδώ. Η αλήθεια είναι ότι με τους δεύτερους έχω ασχοληθεί περισσότερο, ενώ Def Leppard πρωτο-άκουσα σοβαρά τα τελευταία 4-5 χρόνια, οπότε το βράδυ της 1ης Ιουλίου παραβρέθηκα στο "Καραϊσκάκη" κυρίως για τον Coverdale και την παρέα του. Τελικά, βέβαια, ήταν οι headliners αυτοί που έκλεψαν την παράσταση.

Να αποπειραθώ να κάνω μια κριτική για τη βραδυά δε θα το τολμήσω. Θα παραθέσω μόνο την γνώμη του φίλου, Πάνου Κορδάτου, όπως τη διατύπωσε στο www.electricrequiem.com, μιας και με βρίσκει κατά μεγάλο ποσοστό σύμφωνο (ελπίζω να μην έχει πρόβλημα :Ρ).

_____________________________________________________________
HANNIBAL: Ήταν η δεύτερη φορά που τους έβλεπα και παρουσιάστηκαν πολύ καλύτεροι από την προηγούμενη. Όμορφα, ανεβαστικά κομμάτια, καλή επαφή με τον κόσμο και μία αρκετά καλή διασκευή σε Thunderstruck / Highway to Hell. Και στη φωνή πάρα πολύ καλό (το Thunderstruck, γιατί το Highway το τσάκισε λίγο) και περάσαμε όμορφα. Μόνη ένσταση η διασκευή στο Du Hast, που είχαν παίξει και την προηγούμενη φορά που τους είχα δει. Μουσικά καλό, αλλά η φωνή δεν μ’ άρεσε, τα γερμανέζικα (sic) των Rammstein και όχι μόνο, θέλουν και τη σωστή προφορά η οποία δεν υπήρχε. Ή αν υπήρχε, δεν βγήκε σωστά στο μικρόφωνο. Πάντως γενικά ήταν πολύ καλοί και μπράβο στα παιδιά. Και αρκετά καλός ήχος για support σχήμα.

WHITESNAKE: Τα δύο μεγάλα ονόματα του live είχα την ευκαιρία να τα δω πριν από 20 περίπου μέρες στην Ολλανδία, οπότε αναπόφευκτα επήλθε και μία σχετική σύγκριση. Οι Snakes δυστυχώς ήταν όπως τους περίμενα. Ή μάλλον ένα κλικ χειρότεροι. Άψογοι εκτελεστικά, κινητικοί πάνω στη σκηνή, ο Coverdale έκανε τα δικά του παιχνίδια και ανέβασε τον κόσμο, ομιλητικός όπως πάντα, αλλά αδελφάκι μου, όχι άλλο κάρβουνο. Στα χαλαρά τραγούδια (Ain’t No Love in the Heart of the City, Is This Love, εισαγωγή του Love Ain’t No Stranger) δεν είχε κανένα πρόβλημα, όμως όπου χρειαζόταν να ανεβάσει στροφές (με μοναδική φωτεινή εξαίρεση ίσως το Here I Go Again), νιαούριζε άσχημα. Στα περισσότερα σημεία έδινε μικρόφωνο στον κόσμο, σε φάσεις ακούγονταν μόνο τα δεύτερα φωνητικά και γενικά δείχνει να μην την παλεύει άλλο. Πολύ κρίμα για μία από τις πιο χαρισματικές φωνές που έχω ακούσει στη ζωή μου. Setlist ελαφρώς αλλαγμένο σε σχέση με την Ολλανδία (που είναι το Guilty of Love ρε;;;) με τα περισσότερα hit-άκια τους μέσα, ήχος (μπάσο – τύμπανα – πλήκτρα) μέτριος, μόνο οι κιθάρες ακούγονταν εντελώς καθαρά και μία γλυκόπικρη γεύση για το τέλος.

DEF LEPPARD: Δεν θα πω πολλά. Ισοπεδωτικοί! Πολύ καλύτεροι απ’ ότι έξω (αφενός έπαιξαν βράδυ, αφετέρου είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους και απ’ ότι είδα και περισσότερη όρεξη), η φωνή του Elliot που φοβόντουσαν κάποιοι στάθηκε σε αξιοπρεπές επίπεδο, το setlist έσπειρε, το κέφι ανέβηκε κατακόρυφα. Πολύ καλή παρουσία απ’ όλους, άψογος ήχος, ένα όμορφο party που μας άφησε όλους ικανοποιημένους και χαρούμενους. Απλά τέλειοι.
____________________________________________________________________

Τέλος, επισημαίνω ότι υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες και βίντεο από το live, που θα ανέβουν εντός των ημερών.

Bringing on the Heartbreak

Playlist Ιουνίου (2008)

2008-07-01T11:24:00.001+03:00

Μα τι άλλο?
Whitesnake και Def Leppard!

Playlist Μαΐου (2008)

2008-06-02T11:53:00.003+03:00

Iron Maiden - The Number of the Beast
Stormwitch - Stronger than Heaven
Axel Rudi Pell - The Masquerade Ball
Def Leppard - Pyromania
Manowar - Sign of the Hammer
Sodom - Persecution Mania

Απομεινάρια

2008-05-14T18:29:00.006+03:00

Ξέρω ότι με έχουν προλάβει άλλοι, αλλά πάρτε και τη δική μου άποψη για το τι απέμεινε από το πάλαι ποτέ "κραταιό", στα πολιτιστικά δρώμενα του νομού, κέντρο διασκέδασης "Αλεπού":

Playlist Απριλίου (2008)

2008-05-06T19:30:00.002+03:00

WASP - The Last Command
Rammstein - Herzeleid
Metallica - Metallica
Gargoyle - Gargoyle
Fifth Angel - Time Will Tell
Death - Leprosy

Manilla Road, live at Souita Art Cafe, Trikala, 09-04-2008

2008-04-15T17:34:00.013+03:00

27ης Νοεμβρίου συνέχεια, λοιπόν, με 2ο δυνατό live στην πόλη μέσα σε διάστημα λίγων μηνών. Είχε προηγηθεί ήδη μια ακύρωση των Marauder την 5η Ιανουαρίου (για λόγους που δεν ευθύνονται οι ίδιοι), οπότε η αγωνία είχε αρχίσει να κλιμακώνεται ( :Ρ). Για δεύτερη φορά την κύρια μπάντα πλαισίωναν οι Dark Nightmare της γείτονος πόλης των Γρεβενών, ενώ πρώτοι εμφανίστηκαν οι Rex Mundi.

Για μια ακόμη φορά το πρόγραμμα τηρήθηκε στην εντέλεια και το live πραγματοποιήθηκε εντός των χρονικών ορίων που είχαν τεθεί, γεγονός πολύ σημαντικό ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους. Το μόνο "κακό" αυτής της τακτικής ότι στις 21:00 που κλείνω το "μαγαζί" χάνω αρκετή από την εμφάνιση της πρώτης μπάντας. Έτσι και τώρα, όταν έφτασα στο χώρο οι Rex Mundi είχαν σχεδόν ολοκληρώσει και πρόλαβα 2-3 κομμάτια μόνο. Ήξερα, βέβαια, ότι η μουσική τους κινείται σε χώρους αρκετά μακρυά από το προσωπικό μου γούστο, οπότε ούτε είμαι ο κατάλληλος για να τη σχολιάσω, ούτε επιδίωξα να προλάβω την αρχή του σετ. Θα σχολιάσω μόνο το γεγονός ότι το συγκεκριμένο στυλ μάλλον ήταν άσχετο με το υπόλοιπο live πράγμα που φάνηκε και από τη χλιαρή υποδοχή του κόσμου.

Στη συνέχεια, οι Dark Nightmare, μάλλον κρατούσαν τη φόρα με την οποία έκλεισαν την προηγούμενη φορά. Μπήκαν κεφάτοι και δημιούργησαν αμέσως πανικό στην αίθουσα, με το ακροατήριο να είναι πια πιο εξοικειωμένο μαζί τους και τους ίδιους να παρουσιάζονται σαφώς πιο "προβαρισμένοι". Έπαιξαν περίπου 40 λεπτά και έκλεισαν κατά την προσφιλή τους συνήθεια με το Battle Hymn.

Dark Nightmare

Απόσπασμα του Bloodland

Όταν φτάνει η ώρα να σχολιάσω εμφανίσεις συγκροτημάτων με τη δισκογραφική και όχι μόνο παρουσία των Manilla Road και τους ύμνους που έχουν προσφέρει, πάντα δυσκολεύομαι, γιατί δεν μπορώ με τίποτα να διατηρήσω έστω κι ένα ψήγμα αντικειμενικότητας. Πρέπει να σημειώσω ότι με τη δισκογραφά τους είμαι ενήμερος μέχρι το Mystification (κατά την προσφιλή μου συνήθεια να περιορίζομαι στη δεκαετία των 80ς). Κακώς, όπως διαπίστωσα το βράδυ της Τετάρτης , τόσα χρόνια δεν είχα βρει μια ευκαιρία να τους παρακολουθήσω και στην Αθήνα, γιατί η εμφάνιση τους δε νομίζω να άφησε κανένα παραπονούμενο. Σχεδόν δύο ώρες με κομματάρες όπως τα Divine Victim, Riddle Master, Witches Brew, Mystification, Slaughterhouse, Necropolis, Metal Storm, Flaming Metal System κ.τ.λ. και τον κόσμο να δείχνει ότι "κατέχει" το αντικείμενο. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι οι θεατές ξεπέρασαν τους 150. Ακριβή αριθμό εισιτηρίων δε γνωρίζω ακόμη, καθώς την επόμενη έφυγα για Αθήνα και επέστρεψα χθες, οπότε δεν κατάφερα να συζητήσω με κάποιο από τους διοργανωτές.

Σίγουρα το καλύτερο metal live και η κορυφαία μπάντα που έχει περάσει από τα μέρη μας, μέχρι την επόμενη βεβαίως. Τώρα πρέπει να πήραμε φόρα για τα καλά και οι απαιτήσεις του κοινού της περιοχής μεγαλώνουν.

Update: Κόπηκαν 112 εισιτήρια...

Manilla Road

Mark the Shark

Αποσπάσματα από τα Flaming Metal System, Mystification, Necropolis

Playlist Μαρτίου (2008)

2008-04-04T12:42:00.004+03:00

Με τη δουλειά που έπεσε τον τελευταίο καιρό, πού χρόνος για μουσική... Τελοσπάντων, playlist γραφείου λοιπόν:

Whitesnake - Slip of the Tongue
Twisted Sister - Love is for Suckers
Scorpions - Humanity Hour I
Black Sabbath - Mob Rules
Saxon - Innocence is no Excuse
Running Wild - Under Jolly Roger

Κόκκαλο - Κόκκαλο (2001)

2008-04-02T22:14:00.009+03:00

Πρώτη φορά άκουσα για δαύτους καμμιά 12αριά χρόνια πίσω, όταν έπαιξαν ένα live στο Rodeo (Πλατεία Βικτωρίας, Αθήνα, για τους μη εξοικειωμένους με την πρωτεύσουσα) και μάλιστα από μια φίλη που συνάντησα τυχαία καθώς κατευθυνόταν προς τη συναυλία. Κακώς, όπως διαπίστωσα αργότερα, επέλεξα να μην την ακολουθήσω. 2-3 χρόνια αργότερα άκουσα το ομώνυμο κομμάτι τους σε ένα μπαρ στα Τρίκαλα (τυχαίνει μέλος τους να είναι Τρικαλινός) και τότε άρχισα να καταλαβαίνω τι παίζει. Το άλμπουμ δε δυσκολεύτηκα να το βρω αφού το "πουλούσαν" στην τιμή της μίας (!!!) δραχμής μετά τα live τους, έτσι μετά τη θρυλική εμφάνισή τους στο "Τσίλι", διαδόθηκε και στην περιοχή.

Όσον αφορά στο μουσικό κομμάτι, μπορεί με μια πρώτη ακρόαση να φέρνουν στο μυαλό τις κλασσικές ελληνικές πανκ μπάντες τύπου "Αντίδραση", κυρίως λόγω του ελληνικού στίχου και των φωνητικών, αλλά μη γελιέστε. Η μουσική τους έχει πολύ μικρή σχέση με αυτό το είδος και αποτελείται κυρίως από από καυτά μεταλλικά ριφάκια που θυμίζουν προηγούμενες δεκαετίες. Στιχουργικά , προφανώς περιγράφουν εμπειρίες τους που προέρχονται κατά 99% από τη χρήση αλκοόλ και άλλων ουσιών (νικοτίνη εννοούσα, πού πήγε το μυαλό σας?). Τα 12 κομμάτια τους είναι ένα κι ένα και δε θα'θελα να ξεχωρίσω κάποιο συγκεκριμένο. Ίσως τα πιο πιασιάρικα είναι το ομώνυμο και το "Σανίδα Βρεγμένη".

"Πληροφορίες" για την μπάντα μπορείτε να αντλήσετε από το "site" τους:
http://www.kokkalo.gr

Όλο το άλμπουμ μπορεί να "κατέβει" και μέσω του ακόλουθου link:
http://rapidshare.com/files/103752080/Kokkalo_-_Kokkalo_160k.rar

Playlist Φεβρουαρίου (2008)

2008-03-11T19:12:00.002+02:00

Shakra - Infected
Bonfire - 29 Golden Bullets
Stormwitch - Stronger Than Heaven
Tarot - Spell Of Iron
Onslaught - Power From Hell
Riot - Fire Down Under

Skysent Lu, live at Jesters Rock Club, Glyfada, 29-02-2008

2008-03-04T18:26:00.008+02:00

Η αλήθεια είναι ότι όταν ακούω για live ελληνικής μπάντας, της οποίας το setlist αποτελείται κατά μεγάλο τμήμα από διασκευές, το μυαλό μου πάει σε τετριμμένες καταστάσεις, χιλιοπαιγμένα κομμάτια και κοινό που νομίζει ότι κάνει κάτι διαφορετικό με το να παρακολουθεί τα ίδια και τα ίδια και με την πρώτη διαφορετική νότα πέφτουν χασμουρητά ή ματώνουν ευαίσθητα αυτάκια. Ευτυχώς με δαύτους δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Πλην των πολύ καλών δικών τους κομματιών που κατέχουν ένα μεγάλο μέρος των εμφανίσεών τους - ακόμη ένα θετικό γεγονός κατά τη γνώμη μου - οι υπόλοιπες εκτελέσεις που ερμηνεύουν, αν και γνωστά κομμάτια, δίνουν την εντύπωση ότι είναι επιλεγμένα με βάση τα γούστα των μουσικών και όχι για να απευθυνθούν σε ένα ευρύτερο κοινό. Έτσι μπορεί κανείς να ακούσει στο live τους από Smashing Pumpkins και Neil Young μέχρι The Cult, Accept ή Black Sabbath. Επίσης, εντύπωση προκαλεί η μεγάλη διάρκεια του set που αγγίζει τις 2.30 ώρες, πράγμα όχι περίεργο, όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι η μπάντα αποτελείται από άτομα με αρκετή εμπειρία στο χώρο. Σαν συμπέρασμα θα έλεγα ότι εμφάνιση ήταν μια ειλικρινής προσπάθεια από μια μπάντα που γουστάρει αυτό που κάνει και μια καλή επιλογή για κάποιον που θέλει να παρακολουθήσει ένα live πέρα από τα συνηθισμένα ελληνικά ροκ - καψουροέντεχνα ή τις συνηθισμένες ροκ διασκευές που παίζονται σε αντίστοιχες καταστάσεις.

Πληροφορίες για την μπάντα υπάρχουν στη σελίδα τους στο myspace:
http://www.myspace.com/skysentlu
Το οπτικο-ακουστικό υλικό που ακολουθεί είναι περιορισμένο λόγω "τεχνικών" προβλημάτων.

Η εμφάνιση της μπάντας αποκριάτικη λόγω των ημερών...

...όπως και του κοινού

Playlist Ιανουαρίου (2008)

2008-02-08T10:01:00.000+02:00

Pretty Maids - Jump the Gun
Arch Enemy - Wages of Sin
Morbid Angel - Altars of Madness
Artillery - By Inheritance
Infernal Majesty - None Shall Defy
Immortal - Battles in the North

Movielist - Part 2

2008-01-25T20:03:00.000+02:00

Zodiac (2007)
Η ιστορία του Zodiac, του κατά συρροή δολοφόνου που έδρασε στην περιοχή του San Francisco κατά τις δεκαετίες '60 - '70. Ενδιαφέρουσα ιστορία και καλοί ηθοποιοί. Είχε, δηλαδή, όλα τα φόντα να γίνει μια πολύ καλή ταινία. Κουράζει, όμως, κάπως η γραμμική σκηνοθεσία, η οποία μάλλον δεν ενδείκνυται για φιλμ τόσο μεγάλης διάρκειας.

Land and Freedom (1995)
Το αριστούργημα του Ken Loach, για τον Ισπανικό Εμφύλιο. Η ιστορία του αριστερού κινήματος που υπερασπίστηκε τα κεκτημένα απέναντι στο φασισμό και οι λόγοι της ήττας, μέσα από την ιστορία ενός εθελοντή Άγγλου εργάτη. Ταινία που ανήκει στην κατηγορία "δείτε την οπωσδήποτε".

El Orfanato (2007)
Η νέα δυνατή ταινία του ισπανικού κινηματογράφου (ισπανομεξικανική παραγωγή για την ακρίβεια). Αν και ήταν πολύ καλή, μάλλον περίμενα περισσότερα. Σίγουρα αξιόλογη επιλογή, πάντως.

Videodrome (1983)
Προφητικό σουρεαλιστικό θρίλερ του μετρ, David Cronenberg, σχετικά με τις προοπτικές χρήσης της τεχνολογίας στο μαζικό έλεγχο της νόησης. Πολύ καλός και ο James Woods στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Οι Κλέφτες (2007)
Πολύ καλή η 2η ταινία του Μάκη Παπαδημητράτου (δε θα γίνει και αντεργκράουντ κίνημα όπως ο "Τσίου" βέβαια) και θεός ο παπαδημητράτος ως πρωταγωνιστής (νώντας στο τσίου). Με χάλασαν λίγο σε σημεία οι υπερβολικές ερμηνείες. Επιρροές από Ταραντίνο μέχρι Χάνεκε. Αναμμένω συνέχεια από το σκηνοθέτη, μιας και δε βλέπουμε και πολλές καλές δημιουργίες από Έλληνες τώρα τελευταία.

1408 (2007)
Λαμβάνοντας υπόψη τις μούφες που βασίζονται σε ιστορίες του Κing ξεκίνησα να βλέπω την ταινία με αρνητική διάθεση. Η εν λόγω ταινία, όμως, ήταν πολύ καλύτερη του αναμμενομένου, πράγμα στο οποίο βοήθησαν και οι συντελεστές - σκηνοθέτης (Mikael Hafstrom) και πρωταγωνιστές (John Cusack που έβγαλε την ταινία σχεδόν μόνος και Samuel Jackson). Είχε και τις ανατροπές της... Δεν ήθελε και πολύ.

Black Roses (1988)
Ψευτο-horror κωμωδία με πολύ γέλιο και άκυρα σκηνικά (π.χ. ηχείο τρώει γονέα). Φυσικά, δεν περίμενα κάτι καλύτερο από τους κολλημένους του imdb, αλλά ταινία που ξεκινάει με το "Μe Αgainst the World" των Lizzy Borden δεν μπορεί να βαθμολογείται με μόλις 2.4/10 .
Τσεκάρετε και soundtrack:
# "Dance on Fire"
Written by Appice, Free, Solomon, Sweda, Woltman and Wright
Performed by Black Roses
# "Soldiers Of The Night"
Written by Appice, Free, Solomon, Sweda, Woltman and Wright
Performed by Black Roses/Masi
# "I'm No Stranger"
Performed by Bang Tango
# "Rock Invasion"
Written by Appice, Free, Solomon, Sweda, Woltman and Wright
Performed by Black Roses / Masi
# "Paradise (Were On Our Way)"
Written by Appice, Free, Solomon, Sweda, Woltman and Wright
Performed by Black Roses
# "Me Against The World"
Written by Gene Allen and Lizzy Borden
Performed by Lizzy Borden
# "Take It Off"
Written by David Michael-Philips
Performed by King Kobra
# "King Of Kool"
Written by David Michael-Phillips
Performed by David Michael-Phillips
# "StreetLife Warrior"
Written by Devane and Sunnarborg
Performed by Tempest
# "D.I.E."
Written by Stacy Anderson
Performed by Hallow's Eve

Ειδικά με το DIE - Hallows Eve το φιλμ κερδίζει 5 πόντους ακόμη!

Πασίγνωστη και η ακόλουθη ατάκα:
-dad:'What's this?'
-son: 'An earring pop.'
-dad: 'An earring? Only 2 types of men where earrings son. Pirates and faggots. And I don't see a ship parked in our driveway.'

Movielist - Part 1

2008-01-21T17:56:00.000+02:00

Spun (2002)
Θεότρελλη κοινωνική περιπέτεια του Jonas Akerlund (ο οποίος έχει διατελέσει drummer των Bathory μεταξύ άλλων), με φοβερό cast (Mickey Rourke, Brittany Murphy, John Leguizamo, Mena Suvari, Eric Roberts, Deborah Harry και δε συμμαζεύεται, αλλά και ο θεός Rob Halford σε κορυφαίο ρολάκι). Πραγματικά παραξενεύτηκα που δεν την είχα ανακαλύψει τόσα χρόνια.

Waking Life (2001)
Animation του Richard Linklater (δημιουργός του πιο πρόσφατου "A Scanner Darkly") που πραγματεύεται διάφορα φιλοσοφικά ζητήματα, μέσω της περιήγησης του πρωταγωνιστή στον κόσμο των ονείρων. Στην πραγματικότητα η ταινία πιο πολύ μοιάζει με την ανάγνωση ενός βιβλίου και χρειάζεται μεγάλη προσοχή και πολλές θεάσεις για να συλληφθούν οι λεπτομέρειες. Δυσκολοχώνευτη και πολύπλοκη, σίγουρα για λίγους, αλλά προσωπικά κάτι τέτοιο περιμένω από τους σκηνοθέτες τώρα πια. Από τις κορυφαίες που έχω δει... στη ζωή μου.

Heavy Metal Parking Lot
To θρυλικό 15λεπτο documentary του 1986, που γυρίστηκε σε ένα parking πριν από το live των Judas Priest (με support Dokken!), εμπλουτισμένο με κάποια νέα γυρίσματα και συνέντευξη του Rob Halford.

Fubar (2002)
Kαναδική παραγωγή, που εξιστορεί τις περιπέτειες δύο "μεταλλάδων" (sic) σε μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής τους. Γυρισμένο σαν documentary με πολύ καλές ερμηνείες σε σημείο να δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι ιστορίες που παρουσιάζονται είναι σκηνοθετημένες και όχι πραγματικές. Πολύ καλή ανεξάρτητη ταινία.

Eat the Rich (1987)
Αυτό το διαμαντάκι το έψαχνα χρόνια και μόλις πριν ένα μήνα έπεσε στα χέρια μου. Αγγλική μαύρη κωμωδία με το Lemmy στο cast, αλλά και φοβερό soundtrack (αφού πρόκειται για το Orgasmatron των Μοtorhead).

The Last Legion (2007)
Αν είχα πληρώσει για να την παρακολουθήσω, σίγουρα θα έκλαιγα τα λεφτά μου. Τώρα πια, βέβαια, δεν κάνω τέτοια λάθη. Αν δεν πρόσφερε άφθονο γέλιο με τις ιστορικές ανακρίβειες και το κακό σενάριο, θα έκλαιγα και τις δύο ώρες που έχασα μπροστά από την οθόνη.

Beowulf (2007)
Το animation ήταν πολύ καλό. Το cast, επίσης. Αρκούν αυτά όμως για να γίνει μια καλή ταινία? Μάλλον όχι...

Playlist Δεκεμβρίου (2007)

2008-01-16T20:54:00.000+02:00

Vixen - Rev it Up
Blue Tears - Mad Bad and Dangerous
Lizzy Borden - Visual Lies
Kreator - Violent Revolution
Abattoir - Vicious Attack
Cirith Ungol - Paradise Lost

Brocas Helm, live at Souita art cafe, Trikala, 27-11-2007

2007-11-28T17:34:00.001+02:00

Καταρχήν πρέπει να αναφέρω ότι το live δε χωράει και πολύ κριτική. Και μόνο η παρουσία των Brocas Helm στα Τρίκαλα είναι αξιοσημείωτη, από τη στιγμή που - τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστο - ούτε οι "γείτονες" Nightfall έχουν πατήσει το πόδι τους στην πόλη, όσον αφορά στις metal συναυλίες. Γι' αυτό πρέπει να ευχαριστήσω τα παιδιά που κανόνισαν το event και έτρεξαν για να λειτουργήσουν όλα στην εντέλεια (Χρήστος, Θοδωρής κ.ά. που δε γνωρίζω προσωπικά).

Στο χώρο έφτασα κατά τις 21.10 (λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων :( ), οπότε έχασα όλο το σετ των Deathualues από την Καρδίτσα και το μισό σετ των Dark Nightmare από τα Γρεβενά. Από τα σχόλια των παρεβρισκόμενων κατάλαβα ότι οι πρώτοι έπαιζαν ένα αρκετά διαφορετικό στυλάκι από τις άλλες δύο μπάντες, που πιθανό προσωπικά να με άφηνε αδιάφορο. Για τους Dark Nightmare απέκτησα μια αρκετά θετική εικόνα και γενικά κέρδισαν της εντυπώσεις του κοινού με το επικό heavy metal που παρουσίασαν. Μια ιδέα για την μπάντα μπορεί να πάρει όποιος ενδιαφέρεται εδώ: http://www.myspace.com/darknightmaregrevena
Σημειώνω ότι έκλεισαν με διασκευή Maiden και το Battle Hymn, στο οποίο ο τραγουδιστής μπέρδεψε τους στίχους και απέσπασε κάποια ειρωνικά σχόλια, όχι ικανά όμως να χαλάσουν την καλή εικόνα τους.

Oι Dark Nightmare επί σκηνής

Οι Brocas Helm εμφανίστηκαν κατά τις 22.00, αν και είχαν ήδη ανακατευτεί με το κοινό από νωρίς πίνοντας και συζητώντας - εκτός από τον Schumacher που τραβούσε βίντεο και φωτογραφίες και φυσικά δεν έβγαζε άχνα. Για την εμφάνιση δε θα σχολιάσω μιας και είναι αγαπημένη μπάντα και δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός. Για την ιστορία το σετλιστ (ό,τι θυμάμαι δηλαδή και χωρίς σειρά):
Into Battle
Black Death
Defender of the Crown
Time of the Dark
Ghost Story
Cry of the Banshee
Drink and Drive
Skullfucker
Ravenwreck
(σίγουρα μου διαφεύγουν 2-3 αλλά δε θέλω να γράψω ανακρίβειες :Ρ )

και έκλεισαν με τα
Warriors of the Dark
και μια διασκευή στο Emerald (Thin Lizzy) κατά τις 23.30, οπότε και το πάρτυ μεταφέρθηκε στο Rising.

O ήχος, προφανώς, δεν ήταν ότι καλύτερο, αλλά μάλλον πιο υποφερτός από την τελευταία φορά που τους είδα στο Αν Club. Επίσης, να αναφέρω ότι η οργάνωση ήταν σχεδόν άψογη και το χρονικό πρόγραμμα τηρήθηκε κατά γράμμα, πράγμα σπάνιο για συναυλίες στην επαρχία (μη θυμηθώ τους Riot στο B-Live στη Λάρισα που τελείωσαν στις 03.00 τα ξημερώματα Δευτέρας). Mε παραξένεψε, εξάλλου, το γεγονός ότι είδα πολλές φάτσες από Αθήνα (τις "γνωστές" βέβαια), ακόμη και τον ψιλικατζή από την 8η στάση Ζωγράφου όπου ήμουν παλιός πελάτης!

Τέλος να αναφέρω ότι ο κόσμος ήταν περισσότερος από ότι περίμενα. Κόπηκαν 92 εισιτήρια, ενώ μέσα βρισκόταν περίπου 120 άτομα, αριθμός μαγικός για τέτοιο live στα Τρίκαλα, που ανταγωνίζεται ακόμη και τις λαϊκές βραδιές που διαδραματίζονται στον ίδιο χώρο, γεγονός που αποδεικνύει την στήριξη του κοινού σε τέτοιες προσπάθειες. Τρώγοντας, όμως, ανοίγει η όρεξη, οπότε περιμένω και συνέχεια.

Ακολουθούν φωτογραφίες (και βίντεο στο κοντινό μέλλον):

Brocas Helm

Εγώ με το θείο Τάκη :Ρ

Σόρρυ παιδιά αλλά κάποιος έβαλε το κεφάλι στη μέση

Updated Videos!

1. Ravenwreck:

2. Cry of the Banshee

3. Skullfucker

4. Emerald

Ένας χρόνος Rising

2007-10-08T18:44:00.000+03:00

Στις 22/09 έκλεισε ένας χρόνος από τότε που το Rising "διπλασίασε" τις επιλογές των Τρικαλινών που προτιμάνε ένα διαφορετικό τρόπο διασκέδασης σε σύγκριση με την πλειοψηφία, στο συγκεκριμένο μουσικό χώρο. Το γεγονός γιορτάστηκε ως συνήθως με πολύ από την αγαπημένη μουσική και την ανάλογη ποσότητα αλκοόλ (το οποίο πάντα - ή σχεδόν πάντα - απολαμβάνουμε υπεύθυνα :Ρ)

Η προσέλευση του κόσμου μεγάλη και μέχρι τις πρωινές ώρες.

Μερικές φυσιγνωμίες του "χώρου"...

Ο υπογεγραμμένος με την καλύτερη barwoman - σερβιτόρα της πόλης.

Η μουσική κατεύθυνση της βραδυάς προφανής...

Και λίγο punk χρώμα...

Να τα εκατοστήσετε παιδιά!